Zorbalık bir güç gösterisi değil, bir çaresizlik çığlığıdır

Zorbalık, günümüz çocuklarının ve ergenlerin en sessiz çığlığıdır.
Yetişkinler çoğu zaman bunu “çocukluk işte”, “biraz şakalaşıyorlar”, “arkadaşlık böyle olur” diye geçiştirir. Oysa o “şaka” denen şeyin altında çoğu zaman sistematik bir güç istismarı, tekrar eden bir utanç ve çocuğun içinde kapanmayan bir yara vardır.
Zorbalık, bilimsel olarak üç temel özellikle tanımlanır:

1. İstenmeyen ve zarar verici davranış (sözlü, fiziksel, ilişkisel ya da dijital)
2. Açık bir güç dengesizliği (yaş, boy, sosyal statü, grup sayısı, popülerlik…)
3. Tekrar ya da tekrar etme tehdidi

Bu üçü bir aradaysa, artık oyun olmaktan çıkar, zorbalık başlar.

Taklit ve hata, öğrenmede daha etkin

Taklit ve hata, öğrenmede daha etkili olabilir.

Taklit etmenin ve hata yapmanın yeni bir konuyu öğrenmede daha etkili olabileceği belirlendi.
Fransız Ulusal Sağlık ve Tıbbi Araştırmalar Enstitüsü'nden bilim adamlarının (INSERM) araştırması, başkasını "taklit etmenin" ve hatalarını gözlemlemenin öğrenmeye daha yardımcı olabileceğini ortaya koydu.
Maymunlarla yapılan araştırmada bilim adamları bu hayvanlardan iki nesnenin hangisinin içinde şekerleme olduğunu bulmasını istedi.

Baba olmak değil, babalık yapmak zor

''Hayatta ben en çok babamı sevdim/Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk/Çarpı bacaklarıyla- ha düştü, ha düşecek.../Nasıl koşarsa ardından bir devin, babamı ben öyle sevdim'' diyor usta şair Can Yücel, bir çocuğun gelişiminde babanın ne denli önemli olduğunu adeta vurgulamak için...
Uzmanlar, sağlıklı bir çocuk gelişimi için sadece anne bakımının ve eğitiminin yeterli olmadığını ifade ederek, ''baba''nın her aşamada etkin rol alması gerektiğini vurguluyor.