“Anne, vurma!” ya da “Baba, canımı acıttın!” diye bağırdığınız o an… Kalbiniz sıkışır, öfke ile utanç bir arada yükselir. “Benim çocuğum bana nasıl vurur?” diye düşünürsünüz. Bu duygu çok yaygın ve çok insani. Ama şunu baştan söyleyelim: Çocuğun size vurması, genellikle “kötü çocuk” ya da “saygısız çocuk” olduğunun işareti değildir. Çoğu zaman, henüz olgunlaşmamış bir beynin, büyük duygularla başa çıkamamasının sonucudur.
Altında Ne Var? Gerçek NedenlerKüçük çocuklar (özellikle 1-6 yaş arası) duygularını kelimelerle ifade etmekte zorlanır. Öfke, hayal kırıklığı, kıskançlık, yorgunluk, açlık ya da “hayır” kelimesiyle karşılaştıklarında oluşan engellenme hissi, bedensel bir çıkış yolu arar. Vurma, bu çıkış yollarından en ilkel ve en hızlı olanıdır.Başlıca nedenler şunlardır:
Altında Ne Var? Gerçek NedenlerKüçük çocuklar (özellikle 1-6 yaş arası) duygularını kelimelerle ifade etmekte zorlanır. Öfke, hayal kırıklığı, kıskançlık, yorgunluk, açlık ya da “hayır” kelimesiyle karşılaştıklarında oluşan engellenme hissi, bedensel bir çıkış yolu arar. Vurma, bu çıkış yollarından en ilkel ve en hızlı olanıdır.Başlıca nedenler şunlardır:
- Dil ve duygusal düzenleme becerisinin yetersizliği: Çocuk “Kızgınım, bunu istemiyorum” diyemez. Vurmak, onun için “Dur!” demenin en kolay yoludur.




